11.1 Οἱ δ’ ἀριστοκρατικοί , μέγιστον μὲν ἤδη τὸν Περικλέα καὶ πρόσθεν ὁρῶντες γεγονότα τῶν πολιτῶν , βουλόμενοι δ’ ὅμως εἶναί τινα τὸν πρὸς αὐτὸν ἀντιτασσόμενον ἐν τῇ πόλει καὶ τὴν δύναμιν ἀμβλύνοντα , ὥστε μὴ κομιδῇ μοναρχίαν εἶναι , Θουκυδίδην τὸν Ἀλωπεκῆθεν , ἄνδρα σώφρονα καὶ κηδεστὴν Κίμωνος , ἀντέστησαν ἐναντιωσόμενον , ὃς ἧττον μὲν ὢν πολεμικὸς τοῦ Κίμωνος , ἀγοραῖος δὲ καὶ πολιτικὸς μᾶλλον , οἰκουρῶν ἐν ἄστει καὶ περὶ τὸ βῆμα τῷ Περικλεῖ συμπλεκόμενος , ταχὺ τὴν πολιτείαν εἰς ἀντίπαλον κατέστησεν .
11.2 οὐ γὰρ εἴασε τοὺς καλοὺς καὶ ἀγαθοὺς καλουμένους ἄνδρας ἐνδιεσπάρθαι καὶ συμμεμεῖχθαι πρὸς τὸν δῆμον ὡς πρότερον , ὑπὸ πλήθους ἠμαυρωμένους τὸ ἀξίωμα , χωρὶς δὲ διακρίνας καὶ συναγαγὼν εἰς ταὐτὸ τὴν πάντων δύναμιν ἐμβριθῆ γενομένην , ὥσπερ ἐπὶ ζυγοῦ ῥοπὴν ἐποίησεν .
11.3 ἦν μὲν γὰρ ἐξ ἀρχῆς διπλόη τις ὕπουλος ὥσπερ ἐν σιδήρῳ , διαφορὰν ὑποσημαίνουσα δημοτικῆς καὶ ἀριστοκρατικῆς προαιρέσεως , ἡ δ’ ἐκείνων ἅμιλλα καὶ φιλοτιμία τῶν ἀνδρῶν βαθυτάτην τομὴν τεμοῦσα τῆς πόλεως , τὸ μὲν δῆμον , τὸ δ’ ὀλίγους ἐποίησε καλεῖσθαι .
11.4 διὸ καὶ τότε μάλιστα τῷ δήμῳ τὰς ἡνίας ἀνεὶς ὁ Περικλῆς ἐπολιτεύετο πρὸς χάριν , ἀεὶ μέν τινα θέαν πανηγυρικὴν ἢ ἑστίασιν ἢ πομπὴν εἶναι μηχανώμενος ἐν ἄστει , καὶ διαπαιδαγωγῶν οὐκ ἀμούσοις ἡδοναῖς τὴν πόλιν , ἑξήκοντα δὲ τριήρεις καθ’ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἐκπέμπων , ἐν αἷς πολλοὶ τῶν πολιτῶν ἔπλεον ὀκτὼ μῆνας ἔμμισθοι , μελετῶντες ἅμα καὶ μανθάνοντες τὴν ναυτικὴν ἐμπειρίαν .
11.5 πρὸς δὲ τούτοις χιλίους μὲν ἔστειλεν εἰς Χερρόνησον κληρούχους , εἰς δὲ Νάξον πεντακοσίους , εἰς δ’