2.1 Ἡ δ’ αὐτουργία τῶν ταπεινῶν τῆς εἰς τὰ καλὰ ῥᾳθυμίας μάρτυρα τὸν ἐν τοῖς ἀχρήστοις πόνον παρέχεται καθ’ αὑτῆς , καὶ οὐδεὶς εὐφυὴς νέος ἢ τὸν ἐν Πίσῃ θεασάμενος Δία γενέσθαι Φειδίας ἐπεθύμησεν , ἢ τὴν Ἥραν τὴν ἐν Ἄργει Πολύκλειτος , οὐδ’ Ἀνακρέων ἢ Φιλήμων ἢ Ἀρχίλοχος ἡσθεὶς αὐτῶν τοῖς ποιήμασιν . οὐ γὰρ ἀναγκαῖον , εἰ τέρπει τὸ ἔργον ὡς χαρίεν , ἄξιον σπουδῆς εἶναι τὸν εἰργασμένον .
2.2 ὅθεν οὐδ’ ὠφελεῖ τὰ τοιαῦτα τοὺς θεωμένους , πρὸς ἃ μιμητικὸς οὐ γίνεται ζῆλος οὐδ’ ἀνάδοσις κινοῦσα προθυμίαν καὶ ὁρμὴν ἐπὶ τὴν ἐξομοίωσιν . ἀλλ’ ἥ γ’ ἀρετὴ ταῖς πράξεσιν εὐθὺς οὕτω διατίθησιν , ὥσθ’ ἅμα θαυμάζεσθαι τὰ ἔργα καὶ ζηλοῦσθαι τοὺς εἰργασμένους .
2.3 τῶν μὲν γὰρ ἐκ τύχης ἀγαθῶν τὰς κτήσεις καὶ ἀπολαύσεις , τῶν δ’ ἀπ’ ἀρετῆς τὰς πράξεις ἀγαπῶμεν , καὶ τὰ μὲν ἡμῖν παρ’ ἑτέρων , τὰ δὲ μᾶλλον ἑτέροις παρ’ ἡμῶν ὑπάρχειν βουλόμεθα .
2.4 τὸ γὰρ καλὸν ἐφ’ αὑτὸ πρακτικῶς κινεῖ καὶ πρακτικὴν εὐθὺς ὁρμὴν ἐντίθησιν , ἠθοποιοῦν οὐ τῇ μιμήσει τὸν θεατήν , ἀλλὰ τῇ ἱστορίᾳ τοῦ ἔργου τὴν προαίρεσιν παρεχόμενον .
2.5 Ἔδοξεν οὖν καὶ ἡμῖν ἐνδιατρῖψαι τῇ περὶ τοὺς βίους ἀναγραφῇ , καὶ τοῦτο τὸ βιβλίον δέκατον συντετάχαμεν , τὸν Περικλέους βίον καὶ τὸν Φαβίου Μαξίμου τοῦ διαπολεμήσαντος πρὸς Ἀννίβαν περιέχον , ἀνδρῶν κατά τε τὰς ἄλλας ἀρετὰς ὁμοίων , μάλιστα δὲ πρᾳότητα καὶ δικαιοσύνην , καὶ τῷ δύνασθαι φέρειν δήμων καὶ συναρχόντων ἀγνωμοσύνας ὠφελιμωτάτων ταῖς πατρίσι γενομένων . εἰ δ’ ὀρθῶς στοχαζόμεθα τοῦ δέοντος , ἔξεστι κρίνειν ἐκ τῶν γραφομένων .