14.1 Τῶν δὲ περὶ τὸν Θουκυδίδην ῥητόρων καταβοώντων τοῦ Περικλέους ὡς σπαθῶντος τὰ χρήματα καὶ τὰς προσόδους ἀπολλύντος , ἠρώτησεν ἐν ἐκκλησίᾳ τὸν δῆμον , εἰ πολλὰ δοκεῖ δεδαπανῆσθαι · φησάντων δὲ πάμπολλα , μὴ τοίνυν εἶπεν ὑμῖν , ἀλλ’ ἐμοὶ δεδαπανήσθω , καὶ τῶν ἀναθημάτων ἰδίαν ἐμαυτοῦ ποιήσομαι τὴν ἐπιγραφήν .
14.2 εἰπόντος οὖν ταῦτα τοῦ Περικλέους , εἴτε τὴν μεγαλοφροσύνην αὐτοῦ θαυμάσαντες , εἴτε πρὸς τὴν δόξαν ἀντιφιλοτιμούμενοι τῶν ἔργων , ἀνέκραγον κελεύοντες ἐκ τῶν δημοσίων ἀναλίσκειν καὶ χορηγεῖν μηδενὸς φειδόμενον .
14.3 τέλος δὲ πρὸς τὸν Θουκυδίδην εἰς ἀγῶνα περὶ τοῦ ὀστράκου καταστὰς καὶ διακινδυνεύσας , ἐκεῖνον μὲν ἐξέβαλε , κατέλυσε δὲ τὴν ἀντιτεταγμένην ἑταιρείαν .