23.87 ἦ παρστᾶσα κύσειε κάρη καὶ χεῖρε λαβοῦσα .
23.88 ἡ δ’ ἐπεὶ εἰσῆλθεν καὶ ὑπέρβη λάϊνον οὐδόν ,
23.89 ἕζετ’ ἔπειτ’ Ὀδυσῆος ἐναντίη , ἐν πυρὸς αὐγῇ ,
23.90 τοίχου τοῦ ἑτέρου · ὁ δ’ ἄρα πρὸς κίονα μακρὴν
23.91 ἧστο κάτω ὁρόων , ποτιδέγμενος εἴ τί μιν εἴποι
23.92 ἰφθίμη παράκοιτις , ἐπεὶ ἴδεν ὀφθαλμοῖσιν .
23.93 ἡ δ’ ἄνεω δὴν ἧστο , τάφος δέ οἱ ἦτορ ἵκανεν ·
23.94 ὄψει δ’ ἄλλοτε μέν μιν ἐνωπαδίως ἐσίδεσκεν ,
23.95 ἄλλοτε δ’ ἀγνώσασκε κακὰ χροῒ εἵματ’ ἔχοντα .
23.96 Τηλέμαχος δ’ ἐνένιπεν ἔπος τ’ ἔφατ’ ἔκ τ’ ὀνόμαξε ·
23.97 μῆτερ ἐμή , δύσμητερ , ἀπηνέα θυμὸν ἔχουσα ,
23.98 τίφθ’ οὕτω πατρὸς νοσφίζεαι , οὐδὲ παρ’ αὐτὸν
23.99 ἑζομένη μύθοισιν ἀνείρεαι οὐδὲ μεταλλᾷς ;
23.100 οὐ μέν κ’ ἄλλη γ’ ὧδε γυνὴ τετληότι θυμῷ
23.101 ἀνδρὸς ἀφεσταίη , ὅς οἱ κακὰ πολλὰ μογήσας
23.102 ἔλθοι ἐεικοστῷ ἔτεϊ ἐς πατρίδα γαῖαν ·
23.103 σοὶ δ’ αἰεὶ κραδίη στερεωτέρη ἐστὶ λίθοιο .
23.104 τὸν δ’ αὖτε προσέειπε περίφρων Πηνελόπεια ·
23.105 τέκνον ἐμόν , θυμός μοι ἐνὶ στήθεσσι τέθηπεν ,
23.106 οὐδέ τι προσφάσθαι δύναμαι ἔπος οὐδ’ ἐρέεσθαι
23.107 οὐδ’ εἰς ὦπα ἰδέσθαι ἐναντίον . εἰ δ’ ἐτεὸν δὴ
23.108 ἔστ’ Ὀδυσεὺς καὶ οἶκον ἱκάνεται , ἦ μάλα νῶϊ
23.109 γνωσόμεθ’ ἀλλήλων καὶ λώϊον · ἔστι γὰρ ἡμῖν
23.110 σήμαθ’ , ἃ δὴ καὶ νῶϊ κεκρυμμένα ἴδμεν ἀπ’ ἄλλων .
23.111 ὣς φάτο , μείδησεν δὲ πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς ,
23.112 αἶψα δὲ Τηλέμαχον ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·
23.113 Τηλέμαχ’ , ἦ τοι μητέρ’ ἐνὶ μεγάροισιν ἔασον
23.114 πειράζειν ἐμέθεν · τάχα δὲ φράσεται καὶ ἄρειον .
23.115 νῦν δ’ ὅττι ῥυπόω , κακὰ δὲ χροῒ εἵματα εἷμαι ,