23.116 τοὔνεκ’ ἀτιμάζει με καὶ οὔ πω φησὶ τὸν εἶναι .
23.117 ἡμεῖς δὲ φραζώμεθ’ ὅπως ὄχ’ ἄριστα γένηται .
23.118 καὶ γάρ τίς θ’ ἕνα φῶτα κατακτείνας ἐνὶ δήμῳ ,
23.119 ᾧ μὴ πολλοὶ ἔωσιν ἀοσσητῆρες ὀπίσσω ,
23.120 φεύγει πηούς τε προλιπὼν καὶ πατρίδα γαῖαν ·
23.121 ἡμεῖς δ’ ἕρμα πόληος ἀπέκταμεν , οἳ μέγ’ ἄριστοι
23.122 κούρων εἰν Ἰθάκῃ · τὰ δέ σε φράζεσθαι ἄνωγα .
23.123 τὸν δ’ αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα ·
23.124 αὐτὸς ταῦτά γε λεῦσσε , πάτερ φίλε · σὴν γὰρ ἀρίστην
23.125 μῆτιν ἐπ’ ἀνθρώπους φάσ’ ἔμμεναι , οὐδέ κέ τίς τοι
23.126 ἄλλος ἀνὴρ ἐρίσειε καταθνητῶν ἀνθρώπων .
23.127 ἡμεῖς δ’ ἐμμεμαῶτες ἅμ’ ἑψόμεθ’ , οὐδέ τί φημι
23.128 ἀλκῆς δευήσεσθαι , ὅση δύναμίς γε πάρεστιν .
23.129 τὸν δ’ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς
23.130 τοιγὰρ ἐγὼν ἐρέω ὥς μοι δοκεῖ εἶναι ἄριστα .
23.131 πρῶτα μὲν ἂρ λούσασθε καὶ ἀμφιέσασθε χιτῶνας ,
23.132 δμῳὰς δ’ ἐν μεγάροισιν ἀνώγετε εἵμαθ’ ἑλέσθαι ·
23.133 αὐτὰρ θεῖος ἀοιδὸς ἔχων φόρμιγγα λίγειαν
23.134 ἡμῖν ἡγείσθω φιλοπαίγμονος ὀρχηθμοῖο ,
23.135 ὥς κέν τις φαίη γάμον ἔμμεναι ἐκτὸς ἀκούων ,
23.136 ἢ ἀν’ ὁδὸν στείχων , ἢ οἳ περιναιετάουσι ·
23.137 μὴ πρόσθε κλέος εὐρὺ φόνου κατὰ ἄστυ γένηται
23.138 ἀνδρῶν μνηστήρων , πρίν γ’ ἡμέας ἐλθέμεν ἔξω
23.139 ἀγρὸν ἐς ἡμέτερον πολυδένδρεον · ἔνθα δ’ ἔπειτα
23.140 φρασσόμεθ’ ὅττι κε κέρδος Ὀλύμπιος ἐγγυαλίξῃ .
23.141 ὣς ἔφαθ’ , οἱ δ’ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδ’ ἐπίθοντο
23.142 πρῶτα μὲν οὖν λούσαντο καὶ ἀμφιέσαντο χιτῶνας ,
23.143 ὅπλισθεν δὲ γυναῖκες · ὁ δ’ εἵλετο θεῖος ἀοιδὸς
23.144 φόρμιγγα γλαφυρήν , ἐν δέ σφισιν ἵμερον ὦρσε
23.145 μολπῆς τε γλυκερῆς καὶ ἀμύμονος ὀρχηθμοῖο .