23.29 Τηλέμαχος δ’ ἄρα μιν πάλαι ᾔδεεν ἔνδον ἐόντα ,
23.30 ἀλλὰ σαοφροσύνῃσι νοήματα πατρὸς ἔκευθεν ,
23.31 ὄφρ’ ἀνδρῶν τίσαιτο βίην ὑπερηνορεόντων .
23.32 ὣς ἔφαθ’ , ἡ δ’ ἐχάρη καὶ ἀπὸ λέκτροιο θοροῦσα
23.33 γρηῒ περιπλέχθη , βλεφάρων δ’ ἀπὸ δάκρυον ἧκεν ·
23.34 καί μιν φωνήσασ’ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·
23.35 εἰ δ’ ἄγε δή μοι , μαῖα φίλη , νημερτὲς ἐνίσπες ,
23.36 εἰ ἐτεὸν δὴ οἶκον ἱκάνεται , ὡς ἀγορεύεις ,
23.37 ὅππως δὴ μνηστῆρσιν ἀναιδέσι χεῖρας ἐφῆκε
23.38 μοῦνος ἐών , οἱ δ’ αἰὲν ἀολλέες ἔνδον ἔμιμνον .
23.39 τὴν δ’ αὖτε προσέειπε φίλη τροφὸς Εὐρύκλεια ·
23.40 οὐκ ἴδον , οὐ πυθόμην , ἀλλὰ στόνον οἶον ἄκουσα
23.41 κτεινομένων · ἡμεῖς δὲ μυχῷ θαλάμων εὐπήκτων
23.42 ἥμεθ’ ἀτυζόμεναι , σανίδες δ’ ἔχον εὖ ἀραρυῖαι ,
23.43 πρίν γ’ ὅτε δή με σὸς υἱὸς ἀπὸ μεγάροιο κάλεσσε
23.44 Τηλέμαχος · τὸν γάρ ῥα πατὴρ προέηκε καλέσσαι .
23.45 εὗρον ἔπειτ’ Ὀδυσῆα μετὰ κταμένοισι νέκυσσιν
23.46 ἑσταόθ’ · οἱ δέ μιν ἀμφί , κραταίπεδον οὖδας ἔχοντες ,
23.47 κείατ’ ἐπ’ ἀλλήλοισιν · ἰδοῦσά κε θυμὸν ἰάνθης .
23.48 νῦν δ’ οἱ μὲν δὴ πάντες ἐπ’ αὐλείῃσι θύρῃσιν
23.50 ἀθρόοι , αὐτὰρ ὁ δῶμα θεειοῦται περικαλλές ,
23.51 πῦρ μέγα κηάμενος · σὲ δέ με προέηκε καλέσσαι .
23.52 ἀλλ’ ἕπευ , ὄφρα σφῶϊν ἐϋφροσύνης ἐπιβῆτον
23.53 ἀμφοτέρω φίλον ἦτορ , ἐπεὶ κακὰ πολλὰ πέποσθε .
23.54 νῦν δ’ ἤδη τόδε μακρὸν ἐέλδωρ ἐκτετέλεσται ·
23.55 ἦλθε μὲν αὐτὸς ζωὸς ἐφέστιος , εὗρε δὲ καὶ σὲ
23.56 καὶ παῖδ’ ἐν μεγάροισι · κακῶς δ’ οἵ πέρ μιν ἔρεζον
23.57 μνηστῆρες , τοὺς πάντας ἐτίσατο ᾧ ἐνὶ οἴκῳ .