17.1 ἦμος δ’ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς ,
17.2 δὴ τότ’ ἔπειθ’ ὑπὸ ποσσὶν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα
17.3 Τηλέμαχος , φίλος υἱὸς Ὀδυσσῆος θείοιο ,
17.4 εἵλετο δ’ ἄλκιμον ἔγχος , ὅ οἱ παλάμηφιν ἀρήρει ,
17.5 ἄστυδε ἱέμενος , καὶ ἑὸν προσέειπε συβώτην ·
17.6 ἄττ’ , ἦ τοι μὲν ἐγὼν εἶμ’ ἐς πόλιν , ὄφρα με μήτηρ
17.7 ὄψεται · οὐ γάρ μιν πρόσθεν παύσεσθαι ὀΐω
17.8 κλαυθμοῦ τε στυγεροῖο γόοιό τε δακρυόεντος ,
17.9 πρίν γ’ αὐτόν με ἴδηται · ἀτὰρ σοί γ’ ὧδ’ ἐπιτέλλω .
17.10 τὸν ξεῖνον δύστηνον ἄγ’ ἐς πόλιν , ὄφρ’ ἂν ἐκεῖθι
17.11 δαῖτα πτωχεύῃ · δώσει δέ οἱ ὅς κ’ ἐθέλῃσι
17.12 πύρνον καὶ κοτύλην · ἐμὲ δ’ οὔ πως ἔστιν ἅπαντας
17.13 ἀνθρώπους ἀνέχεσθαι , ἔχοντά περ ἄλγεα θυμῷ ·
17.14 ὁ ξεῖνος δ’ εἴ περ μάλα μηνίει , ἄλγιον αὐτῷ
17.15 ἔσσεται · ἦ γὰρ ἐμοὶ φίλ’ ἀληθέα μυθήσασθαι .
17.16 τὸν δ’ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς ·
17.17 ὦ φίλος , οὐδέ τοι αὐτὸς ἐρύκεσθαι μενεαίνω ·
17.18 πτωχῷ βέλτερόν ἐστι κατὰ πτόλιν ἠὲ κατ’ ἀγροὺς
17.19 δαῖτα πτωχεύειν · δώσει δέ μοι ὅς κ’ ἐθέλῃσιν .
17.20 οὐ γὰρ ἐπὶ σταθμοῖσι μένειν ἔτι τηλίκος εἰμί ,
17.21 ὥστ’ ἐπιτειλαμένῳ σημάντορι πάντα πιθέσθαι .
17.22 ἀλλ’ ἔρχευ · ἐμὲ δ’ ἄξει ἀνὴρ ὅδε , τὸν σὺ κελεύεις ,
17.23 αὐτίκ’ ἐπεί κε πυρὸς θερέω ἀλέη τε γένηται .
17.24 αἰνῶς γὰρ τάδε εἵματ’ ἔχω κακά · μή με δαμάσσῃ
17.25 στίβη ὑπηοίη · ἕκαθεν δέ τε ἄστυ φάτ’ εἶναι .
17.26 ὣς φάτο , Τηλέμαχος δὲ διὰ σταθμοῖο βεβήκει ,
17.27 κραιπνὰ ποσὶ προβιβάς , κακὰ δὲ μνηστῆρσι φύτευεν .