13.179 ἀλλ’ ἄγεθ’ , ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω , πειθώμεθα πάντες ·
13.180 πομπῆς μὲν παύσασθε βροτῶν , ὅτε κέν τις ἵκηται
13.181 ἡμέτερον προτὶ ἄστυ · Ποσειδάωνι δὲ ταύρους
13.182 δώδεκα κεκριμένους ἱερεύσομεν , αἴ κ’ ἐλεήσῃ ,
13.183 μηδ’ ἡμῖν περίμηκες ὄρος πόλει ἀμφικαλύψῃ .
13.184 ὣς ἔφαθ’ , οἱ δ’ ἔδεισαν , ἑτοιμάσσαντο δὲ ταύρους .
13.185 ὣς οἱ μέν ῥ’ εὔχοντο Ποσειδάωνι ἄνακτι
13.186 δήμου Φαιήκων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες ,
13.187 ἑσταότες περὶ βωμόν . ὁ δ’ ἔγρετο δῖος Ὀδυσσεὺς
13.188 εὕδων ἐν γαίῃ πατρωΐῃ , οὐδέ μιν ἔγνω ,
13.189 ἤδη δὴν ἀπεών · περὶ γὰρ θεὸς ἠέρα χεῦε
13.190 Παλλὰς Ἀθηναίη , κούρη Διός , ὄφρα μιν αὐτὸν
13.191 ἄγνωστον τεύξειεν ἕκαστά τε μυθήσαιτο ,
13.192 μή μιν πρὶν ἄλοχος γνοίη ἀστοί τε φίλοι τε ,
13.193 πρὶν πᾶσαν μνηστῆρας ὑπερβασίην ἀποτῖσαι .
13.194 τοὔνεκ’ ἄρ’ ἀλλοειδέα φαινέσκετο πάντα ἄνακτι ,
13.195 ἀτραπιτοί τε διηνεκέες λιμένες τε πάνορμοι
13.196 πέτραι τ’ ἠλίβατοι καὶ δένδρεα τηλεθόωντα .
13.197 στῆ δ’ ἄρ’ ἀναΐξας καί ῥ’ εἴσιδε πατρίδα γαῖαν ·
13.198 ᾤμωξέν τ’ ἄρ ἔπειτα καὶ ὣ πεπλήγετο μηρὼ
13.199 χερσὶ καταπρηνέσσ’ , ὀλοφυρόμενος δ’ ἔπος ηὔδα ·
13.200 ὤ μοι ἐγώ , τέων αὖτε βροτῶν ἐς γαῖαν ἱκάνω ;
13.201 ἦ ῥ’ οἵ γ’ ὑβρισταί τε καὶ ἄγριοι οὐδὲ δίκαιοι ,
13.202 ἦε φιλόξεινοι , καί σφιν νόος ἐστὶ θεουδής ;
13.203 πῇ δὴ χρήματα πολλὰ φέρω τάδε ; πῇ τε καὶ αὐτὸς
13.204 πλάζομαι ; αἴθ’ ὄφελον μεῖναι παρὰ Φαιήκεσσιν
13.205 αὐτοῦ · ἐγὼ δέ κεν ἄλλον ὑπερμενέων βασιλήων
13.206 ἐξικόμην , ὅς κέν μ’ ἐφίλει καὶ ἔπεμπε νέεσθαι .
13.207 νῦν δ’ οὔτ’ ἄρ πῃ θέσθαι ἐπίσταμαι , οὐδὲ μὲν αὐτοῦ