13.1 ὣς ἔφαθ’ , οἱ δ’ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ ,
13.2 κηληθμῷ δ’ ἔσχοντο κατὰ μέγαρα σκιόεντα .
13.3 τὸν δ’ αὖτ’ Ἀλκίνοος ἀπαμείβετο φώνησέν τε ·
13.4 ὦ Ὀδυσεῦ , ἐπεὶ ἵκευ ἐμὸν ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ ,
13.5 ὑψερεφές , τῷ σ’ οὔ τι παλιμπλαγχθέντα γ’ ὀΐω
13.6 ἂψ ἀπονοστήσειν , εἰ καὶ μάλα πολλὰ πέπονθας .
13.7 ὑμέων δ’ ἀνδρὶ ἑκάστῳ ἐφιέμενος τάδε εἴρω ,
13.8 ὅσσοι ἐνὶ μεγάροισι γερούσιον αἴθοπα οἶνον
13.9 αἰεὶ πίνετ’ ἐμοῖσιν , ἀκουάζεσθε δ’ ἀοιδοῦ .
13.10 εἵματα μὲν δὴ ξείνῳ ἐϋξέστῃ ἐνὶ χηλῷ
13.11 κεῖται καὶ χρυσὸς πολυδαίδαλος ἄλλα τε πάντα
13.12 δῶρ’ , ὅσα Φαιήκων βουληφόροι ἐνθάδ’ ἔνεικαν ·
13.13 ἀλλ’ ἄγε οἱ δῶμεν τρίποδα μέγαν ἠδὲ λέβητα
13.14 ἀνδρακάς · ἡμεῖς δ’ αὖτε ἀγειρόμενοι κατὰ δῆμον
13.15 τισόμεθ’ · ἀργαλέον γὰρ ἕνα προικὸς χαρίσασθαι .
13.16 ὣς ἔφατ’ Ἀλκίνοος , τοῖσιν δ’ ἐπιὴνδανε μῦθος .
13.17 οἱ μὲν κακκείοντες ἔβαν οἶκόνδε ἕκαστος ,
13.18 ἦμος δ’ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς ,
13.19 νῆάδ’ ἐπεσσεύοντο , φέρον δ’ εὐήνορα χαλκόν .
13.20 καὶ τὰ μὲν εὖ κατέθηχ’ ἱερὸν μένος Ἀλκινόοιο ,
13.21 αὐτὸς ἰὼν διὰ νηὸς ὑπὸ ζυγά , μή τιν’ ἑταίρων
13.22 βλάπτοι ἐλαυνόντων , ὁπότε σπερχοίατ’ ἐρετμοῖς .
13.23 οἱ δ’ εἰς Ἀλκινόοιο κίον καὶ δαῖτ’ ἀλέγυνον .
13.24 τοῖσι δὲ βοῦν ἱέρευσ’ ἱερὸν μένος Ἀλκινόοιο
13.25 Ζηνὶ κελαινεφέϊ Κρονίδῃ , ὃς πᾶσιν ἀνάσσει .
13.26 μῆρα δὲ κήαντες δαίνυντ’ ἐρικυδέα δαῖτα
13.27 τερπόμενοι · μετὰ δέ σφιν ἐμέλπετο θεῖος ἀοιδός ,
13.28 Δημόδοκος , λαοῖσι τετιμένος . αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
13.29 πολλὰ πρὸς ἠέλιον κεφαλὴν τρέπε παμφανόωντα ,
13.30 δῦναι ἐπειγόμενος · δὴ γὰρ μενέαινε νέεσθαι .
13.31 ὡς δ’ ὅτ’ ἀνὴρ δόρποιο λιλαίεται , ᾧ τε πανῆμαρ