12.145 αὐτούς τ’ ἀμβαίνειν ἀνά τε πρυμνήσια λῦσαι ·
12.146 οἱ δ’ αἶψ’ εἴσβαινον καὶ ἐπὶ κληῖσι καθῖζον .
12.147 ἑξῆς δ’ ἑζόμενοι πολιὴν ἅλα τύπτον ἐρετμοῖς .
12.148 ἡμῖν δ’ αὖ κατόπισθε νεὸς κυανοπρῴροιο
12.149 ἴκμενον οὖρον ἵει πλησίστιον , ἐσθλὸν ἑταῖρον ,
12.150 Κίρκη ἐυπλόκαμος , δεινὴ θεὸς αὐδήεσσα .
12.151 αὐτίκα δ’ ὅπλα ἕκαστα πονησάμενοι κατὰ νῆα
12.152 ἥμεθα · τὴν δ’ ἄνεμός τε κυβερνήτης τ’ ἴθυνε .
12.153 δὴ τότ’ ἐγὼν ἑτάροισι μετηύδων ἀχνύμενος κῆρ ·
12.154 ὦ φίλοι , οὐ γὰρ χρὴ ἕνα ἴδμεναι οὐδὲ δύ’ οἴους
12.155 θέσφαθ’ ἅ μοι Κίρκη μυθήσατο , δῖα θεάων ·
12.156 ἀλλ’ ἐρέω μὲν ἐγών , ἵνα εἰδότες ἤ κε θάνωμεν
12.157 ἤ κεν ἀλευάμενοι θάνατον καὶ κῆρα φύγοιμεν .
12.158 Σειρήνων μὲν πρῶτον ἀνώγει θεσπεσιάων
12.159 φθόγγον ἀλεύασθαι καὶ λειμῶν’ ἀνθεμόεντα .
12.160 οἶον ἔμ’ ἠνώγει ὄπ’ ἀκουέμεν · ἀλλά με δεσμῷ
12.161 δήσατ’ ἐν ἀργαλέῳ , ὄφρ’ ἔμπεδον αὐτόθι μίμνω ,
12.162 ὀρθὸν ἐν ἱστοπέδῃ , ἐκ δ’ αὐτοῦ πείρατ’ ἀνήφθω .
12.163 εἰ δέ κε λίσσωμαι ὑμέας λῦσαί τε κελεύω ,
12.164 ὑμεῖς δὲ πλεόνεσσι τότ’ ἐν δεσμοῖσι πιέζειν .
12.165 ἦ τοι ἐγὼ τὰ ἕκαστα λέγων ἑτάροισι πίφαυσκον ·
12.166 τόφρα δὲ καρπαλίμως ἐξίκετο νηῦς ἐυεργὴς
12.167 νῆσον Σειρήνοιιν · ἔπειγε γὰρ οὖρος ἀπήμων .
12.168 αὐτίκ’ ἔπειτ’ ἄνεμος μὲν ἐπαύσατο ἠδὲ γαλήνη
12.169 ἔπλετο νηνεμίη , κοίμησε δὲ κύματα δαίμων .
12.170 ἀνστάντες δ’ ἕταροι νεὸς ἱστία μηρύσαντο
12.171 καὶ τὰ μὲν ἐν νηὶ γλαφυρῇ θέσαν , οἱ δ’ ἐπ’ ἐρετμὰ
12.172 ἑζόμενοι λεύκαινον ὕδωρ ξεστῇς ἐλάτῃσιν .
12.173 αὐτὰρ ἐγὼ κηροῖο μέγαν τροχὸν ὀξέι χαλκῷ
12.174 τυτθὰ διατμήξας χερσὶ στιβαρῇσι πίεζον ·
12.175 αἶψα δ’ ἰαίνετο κηρός , ἐπεὶ κέλετο μεγάλη ἲς