12.117 καὶ πόνος · οὐδὲ θεοῖσιν ὑπείξεαι ἀθανάτοισιν ;
12.118 ἡ δέ τοι οὐ θνητή , ἀλλ’ ἀθάνατον κακόν ἐστι ,
12.119 δεινόν τ’ ἀργαλέον τε καὶ ἄγριον οὐδὲ μαχητόν ·
12.120 οὐδέ τις ἔστ’ ἀλκή · φυγέειν κάρτιστον ἀπ’ αὐτῆς .
12.121 ἢν γὰρ δηθύνῃσθα κορυσσόμενος παρὰ πέτρῃ ,
12.122 δείδω , μή σ’ ἐξαῦτις ἐφορμηθεῖσα κίχῃσι
12.123 τόσσῃσιν κεφαλῇσι , τόσους δ’ ἐκ φῶτας ἕληται .
12.124 ἀλλὰ μάλα σφοδρῶς ἐλάαν , βωστρεῖν δὲ Κράταιιν ,
12.125 μητέρα τῆς Σκύλλης , ἥ μιν τέκε πῆμα βροτοῖσιν ·
12.126 ἥ μιν ἔπειτ’ ἀποπαύσει ἐς ὕστερον ὁρμηθῆναι .
12.127 Θρινακίην δ’ ἐς νῆσον ἀφίξεαι · ἔνθα δὲ πολλαὶ
12.128 βόσκοντ’ Ἠελίοιο βόες καὶ ἴφια μῆλα ,
12.129 ἑπτὰ βοῶν ἀγέλαι , τόσα δ’ οἰῶν πώεα καλά ,
12.130 πεντήκοντα δ’ ἕκαστα . γόνος δ’ οὐ γίγνεται αὐτῶν ,
12.131 οὐδέ ποτε φθινύθουσι . θεαὶ δ’ ἐπιποιμένες εἰσίν ,
12.132 νύμφαι ἐυπλόκαμοι , Φαέθουσά τε Λαμπετίη τε ,
12.133 ἃς τέκεν Ἠελίῳ Ὑπερίονι δῖα Νέαιρα .
12.134 τὰς μὲν ἄρα θρέψασα τεκοῦσά τε πότνια μήτηρ
12.135 Θρινακίην ἐς νῆσον ἀπῴκισε τηλόθι ναίειν ,
12.136 μῆλα φυλασσέμεναι πατρώια καὶ ἕλικας βοῦς .
12.137 τὰς εἰ μέν κ’ ἀσινέας ἐάᾳς νόστου τε μέδηαι ,
12.138 ἦ τ’ ἂν ἔτ’ εἰς Ἰθάκην κακά περ πάσχοντες ἵκοισθε ·
12.139 εἰ δέ κε σίνηαι , τότε τοι τεκμαίρομ’ ὄλεθρον ,
12.140 νηί τε καὶ ἑτάροις · αὐτὸς δ’ εἴ πέρ κεν ἀλύξῃς ,
12.141 ὀψὲ κακῶς νεῖαι , ὀλέσας ἄπο πάντας ἑταίρους .
12.142 ὣς ἔφατ’ , αὐτίκα δὲ χρυσόθρονος ἤλυθεν Ἠώς .
12.143 ἡ μὲν ἔπειτ’ ἀνὰ νῆσον ἀπέστιχε δῖα θεάων ·
12.144 αὐτὰρ ἐγὼν ἐπὶ νῆα κιὼν ὤτρυνον ἑταίρους