11.206 τρὶς μὲν ἐφωρμήθην , ἑλέειν τέ με θυμὸς ἀνώγει ,
11.207 τρὶς δέ μοι ἐκ χειρῶν σκιῇ εἴκελον ἢ καὶ ὀνείρῳ
11.208 ἔπτατ’ . ἐμοὶ δ’ ἄχος ὀξὺ γενέσκετο κηρόθι μᾶλλον ,
11.209 καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδων ·
11.210 μῆτερ ἐμή , τί νύ μ’ οὐ μίμνεις ἑλέειν μεμαῶτα ,
11.211 ὄφρα καὶ εἰν Ἀίδαο φίλας περὶ χεῖρε βαλόντε
11.212 ἀμφοτέρω κρυεροῖο τεταρπώμεσθα γόοιο ;
11.213 ἦ τί μοι εἴδωλον τόδ’ ἀγαυὴ Περσεφόνεια
11.214 ὤτρυν’ , ὄφρ’ ἔτι μᾶλλον ὀδυρόμενος στεναχίζω ;
11.215 ὣς ἐφάμην , ἡ δ’ αὐτίκ’ ἀμείβετο πότνια μήτηρ ·
11.216 ὤ μοι , τέκνον ἐμόν , περὶ πάντων κάμμορε φωτῶν ,
11.217 οὔ τί σε Περσεφόνεια Διὸς θυγάτηρ ἀπαφίσκει ,
11.218 ἀλλ’ αὕτη δίκη ἐστὶ βροτῶν , ὅτε τίς κε θάνῃσιν ·
11.219 οὐ γὰρ ἔτι σάρκας τε καὶ ὀστέα ἶνες ἔχουσιν ,
11.220 ἀλλὰ τὰ μέν τε πυρὸς κρατερὸν μένος αἰθομένοιο
11.221 δαμνᾷ , ἐπεί κε πρῶτα λίπῃ λεύκ’ ὀστέα θυμός ,
11.222 ψυχὴ δ’ ἠύτ’ ὄνειρος ἀποπταμένη πεπότηται .
11.223 ἀλλὰ φόωσδε τάχιστα λιλαίεο · ταῦτα δὲ πάντα
11.224 ἴσθ’ , ἵνα καὶ μετόπισθε τεῇ εἴπῃσθα γυναικί .
11.225 νῶι μὲν ὣς ἐπέεσσιν ἀμειβόμεθ’ , αἱ δὲ γυναῖκες
11.226 ἤλυθον , ὤτρυνεν γὰρ ἀγαυὴ Περσεφόνεια ,
11.227 ὅσσαι ἀριστήων ἄλοχοι ἔσαν ἠδὲ θύγατρες .
11.228 αἱ δ’ ἀμφ’ αἷμα κελαινὸν ἀολλέες ἠγερέθοντο ,
11.229 αὐτὰρ ἐγὼ βούλευον ὅπως ἐρέοιμι ἑκάστην .
11.230 ἥδε δέ μοι κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλή ·
11.231 σπασσάμενος τανύηκες ἄορ παχέος παρὰ μηροῦ
11.232 οὐκ εἴων πίνειν ἅμα πάσας αἷμα κελαινόν .
11.233 αἱ δὲ προμνηστῖναι ἐπήισαν , ἠδὲ ἑκάστη
11.234 ὃν γόνον ἐξαγόρευεν · ἐγὼ δ’ ἐρέεινον ἁπάσας .