10.237 αὐτὰρ ἐπεὶ δῶκέν τε καὶ ἔκπιον , αὐτίκ’ ἔπειτα
10.238 ῥάβδῳ πεπληγυῖα κατὰ συφεοῖσιν ἐέργνυ .
10.239 οἱ δὲ συῶν μὲν ἔχον κεφαλὰς φωνήν τε τρίχας τε
10.240 καὶ δέμας , αὐτὰρ νοῦς ἦν ἔμπεδος , ὡς τὸ πάρος περ .
10.241 ὣς οἱ μὲν κλαίοντες ἐέρχατο , τοῖσι δὲ Κίρκη
10.242 πάρ ῥ’ ἄκυλον βάλανόν τε βάλεν καρπόν τε κρανείης
10.243 ἔδμεναι , οἷα σύες χαμαιευνάδες αἰὲν ἔδουσιν .
10.244 Εὐρύλοχος δ’ αἶψ’ ἦλθε θοὴν ἐπὶ νῆα μέλαιναν
10.245 ἀγγελίην ἑτάρων ἐρέων καὶ ἀδευκέα πότμον .
10.246 οὐδέ τι ἐκφάσθαι δύνατο ἔπος ἱέμενός περ ,
10.247 κῆρ ἄχεϊ μεγάλῳ βεβολημένος · ἐν δέ οἱ ὄσσε
10.248 δακρυόφιν πίμπλαντο , γόον δ’ ὠίετο θυμός .
10.249 ἀλλ’ ὅτε δή μιν πάντες ἀγασσάμεθ’ ἐξερέοντες ,
10.250 καὶ τότε τῶν ἄλλων ἑτάρων κατέλεξεν ὄλεθρον ·
10.251 ἤιομεν , ὡς ἐκέλευες , ἀνὰ δρυμά , φαίδιμ’ Ὀδυσσεῦ ·
10.252 εὕρομεν ἐν βήσσῃσι τετυγμένα δώματα καλὰ
10.253 ξεστοῖσιν λάεσσι , περισκέπτῳ ἐνὶ χώρῳ .
10.254 ἔνθα δέ τις μέγαν ἱστὸν ἐποιχομένη λίγ’ ἄειδεν ,
10.255 ἢ θεὸς ἠὲ γυνή · τοὶ δὲ φθέγγοντο καλεῦντες .
10.256 ἡ δ’ αἶψ’ ἐξελθοῦσα θύρας ὤιξε φαεινὰς
10.257 καὶ κάλει · οἱ δ’ ἅμα πάντες ἀιδρείῃσιν ἕποντο ·
10.258 αὐτὰρ ἐγὼν ὑπέμεινα , ὀισάμενος δόλον εἶναι .
10.259 οἱ δ’ ἅμ’ ἀιστώθησαν ἀολλέες , οὐδέ τις αὐτῶν
10.260 ἐξεφάνη · δηρὸν δὲ καθήμενος ἐσκοπίαζον .
10.261 ὣς ἔφατ’ , αὐτὰρ ἐγὼ περὶ μὲν ξίφος ἀργυρόηλον
10.262 ὤμοιιν βαλόμην , μέγα χάλκεον , ἀμφὶ δὲ τόξα ·
10.263 τὸν δ’ ἂψ ἠνώγεα αὐτὴν ὁδὸν ἡγήσασθαι .
10.264 αὐτὰρ ὅ γ’ ἀμφοτέρῃσι λαβὼν ἐλλίσσετο γούνων
10.265 καί μ’ ὀλοφυρόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·