10.208 βῆ δ’ ἰέναι , ἅμα τῷ γε δύω καὶ εἴκοσ’ ἑταῖροι
10.209 κλαίοντες · κατὰ δ’ ἄμμε λίπον γοόωντας ὄπισθεν .
10.210 εὗρον δ’ ἐν βήσσῃσι τετυγμένα δώματα Κίρκης
10.211 ξεστοῖσιν λάεσσι , περισκέπτῳ ἐνὶ χώρῳ ·
10.212 ἀμφὶ δέ μιν λύκοι ἦσαν ὀρέστεροι ἠδὲ λέοντες ,
10.213 τοὺς αὐτὴ κατέθελξεν , ἐπεὶ κακὰ φάρμακ’ ἔδωκεν .
10.214 οὐδ’ οἵ γ’ ὡρμήθησαν ἐπ’ ἀνδράσιν , ἀλλ’ ἄρα τοί γε
10.215 οὐρῇσιν μακρῇσι περισσαίνοντες ἀνέσταν .
10.216 ὡς δ’ ὅτ’ ἂν ἀμφὶ ἄνακτα κύνες δαίτηθεν ἰόντα
10.217 σαίνωσ’ , αἰεὶ γάρ τε φέρει μειλίγματα θυμοῦ ,
10.218 ὣς τοὺς ἀμφὶ λύκοι κρατερώνυχες ἠδὲ λέοντες
10.219 σαῖνον · τοὶ δ’ ἔδεισαν , ἐπεὶ ἴδον αἰνὰ πέλωρα .
10.220 ἔσταν δ’ ἐν προθύροισι θεᾶς καλλιπλοκάμοιο ,
10.221 Κίρκης δ’ ἔνδον ἄκουον ἀειδούσης ὀπὶ καλῇ ,
10.222 ἱστὸν ἐποιχομένης μέγαν ἄμβροτον , οἷα θεάων
10.223 λεπτά τε καὶ χαρίεντα καὶ ἀγλαὰ ἔργα πέλονται .
10.224 τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε Πολίτης ὄρχαμος ἀνδρῶν ,
10.225 ὅς μοι κήδιστος ἑτάρων ἦν κεδνότατός τε ·
10.226 ὦ φίλοι , ἔνδον γάρ τις ἐποιχομένη μέγαν ἱστὸν
10.227 καλὸν ἀοιδιάει , δάπεδον δ’ ἅπαν ἀμφιμέμυκεν ,
10.228 ἢ θεὸς ἠὲ γυνή · ἀλλὰ φθεγγώμεθα θᾶσσον .
10.229 ὣς ἄρ’ ἐφώνησεν , τοὶ δὲ φθέγγοντο καλεῦντες .
10.230 ἡ δ’ αἶψ’ ἐξελθοῦσα θύρας ὤιξε φαεινὰς
10.231 καὶ κάλει · οἱ δ’ ἅμα πάντες ἀιδρείῃσιν ἕποντο ·
10.232 Εὐρύλοχος δ’ ὑπέμεινεν , ὀισάμενος δόλον εἶναι .
10.233 εἷσεν δ’ εἰσαγαγοῦσα κατὰ κλισμούς τε θρόνους τε ,
10.234 ἐν δέ σφιν τυρόν τε καὶ ἄλφιτα καὶ μέλι χλωρὸν
10.235 οἴνῳ Πραμνείῳ ἐκύκα · ἀνέμισγε δὲ σίτῳ
10.236 φάρμακα λύγρ’ , ἵνα πάγχυ λαθοίατο πατρίδος αἴης .