5.434 ὣς τοῦ πρὸς πέτρῃσι θρασειάων ἀπὸ χειρῶν
5.435 ῥινοὶ ἀπέδρυφθεν · τὸν δὲ μέγα κῦμα κάλυψεν .
5.436 ἔνθα κε δὴ δύστηνος ὑπὲρ μόρον ὤλετ’ Ὀδυσσεύς ,
5.437 εἰ μὴ ἐπιφροσύνην δῶκε γλαυκῶπις Ἀθήνη .
5.438 κύματος ἐξαναδύς , τά τ’ ἐρεύγεται ἤπειρόνδε ,
5.439 νῆχε παρέξ , ἐς γαῖαν ὁρώμενος , εἴ που ἐφεύροι
5.440 ἠιόνας τε παραπλῆγας λιμένας τε θαλάσσης .
5.441 ἀλλ’ ὅτε δὴ ποταμοῖο κατὰ στόμα καλλιρόοιο
5.442 ἷξε νέων , τῇ δή οἱ ἐείσατο χῶρος ἄριστος ,
5.443 λεῖος πετράων , καὶ ἐπὶ σκέπας ἦν ἀνέμοιο ,
5.444 ἔγνω δὲ προρέοντα καὶ εὔξατο ὃν κατὰ θυμόν ·
5.445 κλῦθι , ἄναξ , ὅτις ἐσσί · πολύλλιστον δέ σ’ ἱκάνω ,
5.446 φεύγων ἐκ πόντοιο Ποσειδάωνος ἐνιπάς .
5.447 αἰδοῖος μέν τ’ ἐστὶ καὶ ἀθανάτοισι θεοῖσιν
5.448 ἀνδρῶν ὅς τις ἵκηται ἀλώμενος , ὡς καὶ ἐγὼ νῦν
5.449 σόν τε ῥόον σά τε γούναθ’ ἱκάνω πολλὰ μογήσας .
5.450 ἀλλ’ ἐλέαιρε , ἄναξ · ἱκέτης δέ τοι εὔχομαι εἶναι .
5.451 ὣς φάθ’ , δ’ αὐτίκα παῦσεν ἑὸν ῥόον , ἔσχε δὲ κῦμα ,
5.452 πρόσθε δέ οἱ ποίησε γαλήνην , τὸν δ’ ἐσάωσεν
5.453 ἐς ποταμοῦ προχοάς . δ’ ἄρ’ ἄμφω γούνατ’ ἔκαμψε
5.454 χεῖράς τε στιβαράς . ἁλὶ γὰρ δέδμητο φίλον κῆρ .
5.455 ᾤδεε δὲ χρόα πάντα , θάλασσα δὲ κήκιε πολλὴ
5.456 ἂν στόμα τε ῥῖνάς θ’ · δ’ ἄρ’ ἄπνευστος καὶ ἄναυδος
5.457 κεῖτ’ ὀλιγηπελέων , κάματος δέ μιν αἰνὸς ἵκανεν .
5.458 ἀλλ’ ὅτε δή ῥ’ ἄμπνυτο καὶ ἐς φρένα θυμὸς ἀγέρθη ,
5.459 καὶ τότε δὴ κρήδεμνον ἀπὸ ἕο λῦσε θεοῖο .
5.460 καὶ τὸ μὲν ἐς ποταμὸν ἁλιμυρήεντα μεθῆκεν ,