3.119 παντοίοισι δόλοισι , μόγις δ’ ἐτέλεσσε Κρονίων .
3.120 ἔνθ’ οὔ τίς ποτε μῆτιν ὁμοιωθήμεναι ἄντην
3.121 ἤθελ’ , ἐπεὶ μάλα πολλὸν ἐνίκα δῖος Ὀδυσσεὺς
3.122 παντοίοισι δόλοισι , πατὴρ τεός , εἰ ἐτεόν γε
3.123 κείνου ἔκγονός ἐσσι · σέβας μ’ ἔχει εἰσορόωντα .
3.124 ἦ τοι γὰρ μῦθοί γε ἐοικότες , οὐδέ κε φαίης
3.125 ἄνδρα νεώτερον ὧδε ἐοικότα μυθήσασθαι .
3.126 ἔνθ’ ἦ τοι ἧος μὲν ἐγὼ καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς
3.127 οὔτε ποτ’ εἰν ἀγορῇ δίχ’ ἐβάζομεν οὔτ’ ἐνὶ βουλῇ ,
3.128 ἀλλ’ ἕνα θυμὸν ἔχοντε νόω καὶ ἐπίφρονι βουλῇ
3.129 φραζόμεθ’ Ἀργείοισιν ὅπως ὄχ’ ἄριστα γένοιτο .
3.130 αὐτὰρ ἐπεὶ Πριάμοιο πόλιν διεπέρσαμεν αἰπήν ,
3.131 βῆμεν δ’ ἐν νήεσσι , θεὸς δ’ ἐσκέδασσεν Ἀχαιούς ,
3.132 καὶ τότε δὴ Ζεὺς λυγρὸν ἐνὶ φρεσὶ μήδετο νόστον
3.133 Ἀργείοις , ἐπεὶ οὔ τι νοήμονες οὐδὲ δίκαιοι
3.134 πάντες ἔσαν · τῶ σφεων πολέες κακὸν οἶτον ἐπέσπον
3.135 μήνιος ἐξ ὀλοῆς γλαυκώπιδος ὀβριμοπάτρης .
3.136 ἥ τ’ ἔριν Ἀτρεΐδῃσι μετ’ ἀμφοτέροισιν ἔθηκε .
3.137 τὼ δὲ καλεσσαμένω ἀγορὴν ἐς πάντας Ἀχαιούς ,
3.138 μάψ , ἀτὰρ οὐ κατὰ κόσμον , ἐς ἠέλιον καταδύντα ,
3.139 οἱ ἦλθον οἴνῳ βεβαρηότες υἷες Ἀχαιῶν ,
3.140 μῦθον μυθείσθην , τοῦ εἵνεκα λαὸν ἄγειραν .
3.141 ἔνθ’ ἤ τοι Μενέλαος ἀνώγει πάντας Ἀχαιοὺς
3.142 νόστου μιμνήσκεσθαι ἐπ’ εὐρέα νῶτα θαλάσσης ,
3.143 οὐδ’ Ἀγαμέμνονι πάμπαν ἑήνδανε · βούλετο γάρ ῥα
3.144 λαὸν ἐρυκακέειν ῥέξαι θ’ ἱερὰς ἑκατόμβας ,
3.145 ὡς τὸν Ἀθηναίης δεινὸν χόλον ἐξακέσαιτο ,
3.146 νήπιος , οὐδὲ τὸ ᾔδη , ὃ οὐ πείσεσθαι ἔμελλεν ·
3.147 οὐ γάρ τ’ αἶψα θεῶν τρέπεται νόος αἰέν ἐόντων .
3.148 ὣς τὼ μὲν χαλεποῖσιν ἀμειβομένω ἐπέεσσιν