27.43
" πέποιθεν ἐπὶ " " τὸν θεόν , ῥυσάσθω νῦν εἰ θέλει αὐτόν · " εἶπεν γὰρ ὅτι Θεοῦ εἰμὶ υἱός .
27.44
τὸ δ’ αὐτὸ καὶ οἱ λῃσταὶ οἱ συνσταυρωθέντες σὺν αὐτῷ ὠνείδιζον αὐτόν .
27.45
Ἀπὸ δὲ ἕκτης ὥρας σκότος ἐγένετο ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν ἕως ὥρας ἐνάτης .
27.46
περὶ δὲ τὴν ἐνάτην ὥραν ἐβόησεν ὁ Ἰησοῦς φωνῇ μεγάλῃ λέγων " Ἐλωί ἐλωί λεμὰ σαβαχθανεί ; " τοῦτ’ ἔστιν " Θεέ μου θεέ μου , ἵνα τί με ἐγκατέλιπες ; "
27.47
τινὲς δὲ τῶν ἐκεῖ ἑστηκότων ἀκούσαντες ἔλεγον ὅτι Ἠλείαν φωνεῖ οὗτος .
27.48
καὶ εὐθέως δραμὼν εἷς ἐξ αὐτῶν καὶ λαβὼν σπόγγον πλήσας τε " ὄξους " καὶ περιθεὶς καλάμῳ " ἐπότιζεν " αὐτόν .
27.49
οἱ δὲ λοιποὶ εἶπαν Ἄφες ἴδωμεν εἰ ἔρχεται Ἠλείας σώσων αὐτόν . ⟦ἄλλος δὲ λαβὼν λόγχην ἔνυξεν αὐτοῦ τὴν πλευράν , καὶ ἐξῆλθεν ὕδωρ καὶ αἷμα . ⟧
27.50
ὁ δὲ Ἰησοῦς πάλιν κράξας φωνῇ μεγάλῃ ἀφῆκεν τὸ πνεῦμα .
27.51
Καὶ ἰδοὺ τὸ καταπέτασμα τοῦ ναοῦ ἐσχίσθη [ ἀπ’ ] ἄνωθεν ἕως κάτω εἰς δύο , καὶ ἡ γῆ ἐσείσθη , καὶ αἱ πέτραι ἐσχίσθησαν ,