12.38 ἔλθῃ καὶ εὕρῃ οὕτως , μακάριοί εἰσιν ἐκεῖνοι .
12.39 Τοῦτο δὲ γινώσκετε ὅτι εἰ ᾔδει οἰκοδεσπότης ποίᾳ ὥρᾳ κλέπτης ἔρχεται , ʹοὐκ ἂνʹ ἀφῆκεν διορυχθῆναι τὸν οἶκον αὐτοῦ .
12.40 καὶ ὑμεῖς γίνεσθε ἕτοιμοι , ὅτι ὥρᾳ οὐ δοκεῖτε υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἔρχεται .
12.41 Εἶπεν δὲ Πέτρος · Κύριε , πρὸς ἡμᾶς τὴν παραβολὴν ταύτην λέγεις καὶ πρὸς πάντας ;
12.42 ʹκαὶ εἶπενʹ κύριος · Τίς ἄρα ἐστὶν πιστὸς οἰκονόμος , φρόνιμος , ὃν καταστήσει κύριος ἐπὶ τῆς θεραπείας αὐτοῦ τοῦ διδόναι ἐν καιρῷ τὸ σιτομέτριον ;
12.43 μακάριος δοῦλος ἐκεῖνος , ὃν ἐλθὼν κύριος αὐτοῦ εὑρήσει ποιοῦντα οὕτως ·
12.44 ἀληθῶς λέγω ὑμῖν ὅτι ἐπὶ πᾶσιν τοῖς ὑπάρχουσιν αὐτοῦ καταστήσει αὐτόν .
12.45 ἐὰν δὲ εἴπῃ δοῦλος ἐκεῖνος ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ · Χρονίζει κύριός μου ἔρχεσθαι , καὶ ἄρξηται τύπτειν τοὺς παῖδας καὶ τὰς παιδίσκας , ἐσθίειν τε καὶ πίνειν καὶ μεθύσκεσθαι ,
12.46 ἥξει κύριος τοῦ δούλου ἐκείνου ἐν ἡμέρᾳ οὐ προσδοκᾷ καὶ ἐν ὥρᾳ οὐ γινώσκει , καὶ διχοτομήσει αὐτὸν καὶ τὸ μέρος αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀπίστων θήσει .
12.47 ἐκεῖνος δὲ δοῦλος γνοὺς τὸ θέλημα τοῦ κυρίου αὐτοῦ καὶ μὴ ἑτοιμάσας ποιήσας πρὸς τὸ θέλημα αὐτοῦ δαρήσεται πολλάς ·
12.48 δὲ μὴ γνοὺς ποιήσας δὲ ἄξια πληγῶν δαρήσεται ὀλίγας . παντὶ δὲ ἐδόθη πολύ , πολὺ ζητηθήσεται παρ’ αὐτοῦ , καὶ παρέθεντο πολύ , περισσότερον αἰτήσουσιν αὐτόν .
12.49 Πῦρ ἦλθον βαλεῖν ἐπὶ τὴν γῆν , καὶ τί θέλω εἰ ἤδη