24.501 ὤϊξάν ῥα θύρας , ἐκ δ’ ἤϊον , ἄρχε δ’ Ὀδυσσεύς .
24.502 τοῖσι δ’ ἐπ’ ἀγχίμολον θυγάτηρ Διὸς ἦλθεν Ἀθήνη
24.503 Μέντορι εἰδομένη ἠμὲν δέμας ἠδὲ καὶ αὐδήν .
24.504 τὴν μὲν ἰδὼν γήθησε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς ·
24.505 αἶψα δὲ Τηλέμαχον προσεφώνεεν ὃν φίλον υἱόν ·
24.506 Τηλέμαχ’ , ἤδη μὲν τόδε γ’ εἴσεαι αὐτὸς ἐπελθών ,
24.507 ἀνδρῶν μαρναμένων ἵνα τε κρίνονται ἄριστοι ,
24.508 μή τι καταισχύνειν πατέρων γένος , οἳ τὸ πάρος περ
24.509 ἀλκῇ τ’ ἠνορέῃ τε κεκάσμεθα πᾶσαν ἐπ’ αἶαν .
24.510 τὸν δ’ αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα ·
24.511 ὄψεαι , αἴ κ’ ἐθέλῃσθα , πάτερ φίλε , τῷδ’ ἐπὶ θυμῷ
24.512 οὔ τι καταισχύνοντα τεὸν γένος , ὡς ἀγορεύεις .
24.513 ὣς φάτο , Λαέρτης δ’ ἐχάρη καὶ μῦθον ἔειπε ·
24.514 τίς νύ μοι ἡμέρη ἥδε , θεοὶ φίλοι ; ἦ μάλα χαίρω ·
24.515 υἱός θ’ υἱωνός τ’ ἀρετῆς πέρι δῆριν ἔχουσιν .
24.516 τὸν δὲ παρισταμένη προσέφη γλαυκῶπις Ἀθήνη ·
24.517 ὦ Ἀρκεισιάδη , πάντων πολὺ φίλταθ’ ἑταίρων ,
24.518 εὐξάμενος κούρῃ γλαυκώπιδι καὶ Διὶ πατρί ,
24.519 αἶψα μαλ’ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος .
24.520 ὣς φάτο , καί ῥ’ ἔμπνευσε μένος μέγα Παλλὰς Ἀθήνη
24.521 εὐξάμενος δ’ ἄρ’ ἔπειτα Διὸς κούρῃ μεγάλοιο ,
24.522 αἶψα μάλ’ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος ,
24.523 καὶ βάλεν Εὐπείθεα κόρυθος διὰ χαλκοπαρῄου .
24.524 ἡ δ’ οὐκ ἔγχος ἔρυτο , διαπρὸ δὲ εἴσατο χαλκός ,
24.525 δούπησεν δὲ πεσών , ἀράβησε δὲ τεύχε’ ἐπ’ αὐτῷ .
24.526 ἐν δ’ ἔπεσον προμάχοις Ὀδυσεὺς καὶ φαίδιμος υἱός ,
24.527 τύπτον δὲ ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισι .
24.528 καί νύ κε δὴ πάντας ὄλεσαν καὶ ἔθηκαν ἀνόστους ,