24.216 αὐτὰρ ἐγὼ πατρὸς πειρήσομαι ἡμετέροιο ,
24.217 αἴ κέ μ’ ἐπιγνώῃ καὶ φράσσεται ὀφθαλμοῖσιν ,
24.218 ἦέ κεν ἀγνοιῇσι , πολὺν χρόνον ἀμφὶς ἐόντα .
24.219 ὣς εἰπὼν δμώεσσιν ἀρήϊα τεύχε’ ἔδωκεν .
24.220 οἱ μὲν ἔπειτα δόμονδε θοῶς κίον , αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
24.221 ἆσσον ἴεν πολυκάρπου ἀλωῆς πειρητίζων .
24.222 οὐδ’ εὗρεν Δολίον , μέγαν ὄρχατον ἐσκαταβαίνων ,
24.223 οὐδέ τινα δμώων οὐδ’ υἱῶν · ἀλλ’ ἄρα τοί γε
24.224 αἱμασιὰς λέξοντες ἀλωῆς ἔμμεναι ἕρκος
24.225 ᾤχοντ’ , αὐτὰρ ὁ τοῖσι γέρων ὁδὸν ἡγεμόνευε .
24.226 τὸν δ’ οἶον πατέρ’ εὗρεν ἐϋκτιμένῃ ἐν ἀλωῇ ,
24.227 λιστρεύοντα φυτόν · ῥυπόωντα δὲ ἕστο χιτῶνα
24.228 ῥαπτὸν ἀεικέλιον , περὶ δὲ κνήμῃσι βοείας
24.229 κνημῖδας ῥαπτὰς δέδετο , γραπτῦς ἀλεείνων ,
24.230 χειρῖδάς τ’ ἐπὶ χερσὶ βάτων ἕνεκ’ · αὐτὰρ ὕπερθεν
24.231 αἰγείην κυνέην κεφαλῇ ἔχε , πένθος ἀέξων .
24.232 τὸν δ’ ὡς οὖν ἐνόησε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεὺς
24.233 γήραϊ τειρόμενον , μέγα δὲ φρεσὶ πένθος ἔχοντα ,
24.234 στὰς ἄρ’ ὑπὸ βλωθρὴν ὄγχνην κατὰ δάκρυον εἶβε .
24.235 μερμήριξε δ’ ἔπειτα κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν
24.236 κύσσαι καὶ περιφῦναι ἑὸν πατέρ’ , ἠδὲ ἕκαστα
24.237 εἰπεῖν , ὡς ἔλθοι καὶ ἵκοιτ’ ἐς πατρίδα γαῖαν ,
24.238 ἦ πρῶτ’ ἐξερέοιτο ἕκαστά τε πειρήσαιτο .
24.239 ὧδε δέ οἱ φρονέοντι δοάσσατο κέρδιον εἶναι ,
24.240 πρῶτον κερτομίοις ἐπέεσσιν πειρηθῆναι .
24.241 τὰ φρονέων ἰθὺς κίεν αὐτοῦ δῖος Ὀδυσσεύς .
24.242 ἦ τοι ὁ μὲν κατέχων κεφαλὴν φυτὸν ἀμφελάχαινε ·
24.243 τὸν δὲ παριστάμενος προσεφώνεε φαίδιμος υἱός ·
24.244 ὦ γέρον , οὐκ ἀδαημονίη σ’ ἔχει ἀμφιπολεύειν
24.245 ὄρχατον , ἀλλ’ εὖ τοι κομιδὴ ἔχει , οὐδέ τι πάμπαν ,