22.145 καὶ τόσσας κυνέας χαλκήρεας ἱπποδασείας ·
22.146 βῆ δ’ ἴμεναι , μάλα δ’ ὦκα φέρων μνηστῆρσιν ἔδωκεν .
22.147 καὶ τότ’ Ὀδυσσῆος λύτο γούνατα καὶ φίλον ἦτορ ,
22.148 ὡς περιβαλλομένους ἴδε τεύχεα χερσί τε δοῦρα
22.149 μακρὰ τινάσσοντας · μέγα δ’ αὐτῷ φαίνετο ἔργον .
22.150 αἶψα δὲ Τηλέμαχον ἔπεα πτερόεντα προσηύδα ·
22.151 Τηλέμαχ’ , ἦ μάλα δή τις ἐνὶ μεγάροισι γυναικῶν
22.152 νῶϊν ἐποτρύνει πόλεμον κακὸν ἠὲ Μελανθεύς .
22.153 τὸν δ’ αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα ·
22.154 ὦ πάτερ , αὐτὸς ἐγὼ τόδε γ’ ἤμβροτον — οὐδέ τις ἄλλος
22.155 αἴτιος — ὃς θαλάμοιο θύρην πυκινῶς ἀραρυῖαν
22.156 κάλλιπον ἀγκλίνας · τῶν δὲ σκοπὸς ἦεν ἀμείνων .
22.157 ἀλλ’ ἴθι , δῖ’ Εὔμαιε , θύρην ἐπίθες θαλάμοιο
22.158 καὶ φράσαι ἤ τις ἄρ’ ἐστὶ γυναικῶν ἣ τάδε ῥέζει ,
22.159 ἢ υἱὸς Δολίοιο , Μελανθεύς , τόν περ ὀΐω .
22.160 ὣς οἱ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον ,
22.161 βῆ δ’ αὖτις θάλαμόνδε Μελάνθιος , αἰπόλος αἰγῶν ,
22.162 οἴσων τεύχεα καλά . νόησε δὲ δῖος ὑφορβός ,
22.163 αἶψα δ’ Ὀδυσσῆα προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα ·
22.164 διογενὲς Λαερτιάδη , πολυμήχαν’ Ὀδυσσεῦ ,
22.165 κεῖνος δ’ αὖτ’ ἀΐδηλος ἀνήρ , ὃν ὀϊόμεθ’ αὐτοί ,
22.166 ἔρχεται ἐς θάλαμον · σὺ δέ μοι νημερτὲς ἐνίσπες ,
22.167 ἤ μιν ἀποκτείνω , αἴ κε κρείσσων γε γένωμαι ,
22.168 ἦε σοὶ ἐνθάδ’ ἄγω , ἵν’ ὑπερβασίας ἀποτίσῃ
22.169 πολλάς , ὅσσας οὗτος ἐμήσατο σῷ ἐνὶ οἴκῳ .
22.170 τὸν δ’ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς ·
22.171 ἦ τοι ἐγὼ καὶ Τηλέμαχος μνηστῆρας ἀγαυοὺς
22.172 σχήσομεν ἔντοσθεν μεγάρων , μάλα περ μεμαῶτας .
22.173 σφῶϊ δ’ ἀποστρέψαντε πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν