10.118 αὐτὰρ ὁ τεῦχε βοὴν διὰ ἄστεος · οἱ δ’ ἀίοντες
10.119 φοίτων ἴφθιμοι Λαιστρυγόνες ἄλλοθεν ἄλλος ,
10.120 μυρίοι , οὐκ ἄνδρεσσιν ἐοικότες , ἀλλὰ Γίγασιν .
10.121 οἵ ῥ’ ἀπὸ πετράων ἀνδραχθέσι χερμαδίοισιν
10.122 βάλλον · ἄφαρ δὲ κακὸς κόναβος κατὰ νῆας ὀρώρει
10.123 ἀνδρῶν τ’ ὀλλυμένων νηῶν θ’ ἅμα ἀγνυμενάων ·
10.124 ἰχθῦς δ’ ὣς πείροντες ἀτερπέα δαῖτα φέροντο .
10.125 ὄφρ’ οἱ τοὺς ὄλεκον λιμένος πολυβενθέος ἐντός ,
10.126 τόφρα δ’ ἐγὼ ξίφος ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ
10.127 τῷ ἀπὸ πείσματ’ ἔκοψα νεὸς κυανοπρῴροιο .
10.128 αἶψα δ’ ἐμοῖς ἑτάροισιν ἐποτρύνας ἐκέλευσα
10.129 ἐμβαλέειν κώπῃς , ἵν’ ὑπὲκ κακότητα φύγοιμεν ·
10.130 οἱ δ’ ἅλα πάντες ἀνέρριψαν , δείσαντες ὄλεθρον .
10.131 ἀσπασίως δ’ ἐς πόντον ἐπηρεφέας φύγε πέτρας
10.132 νηῦς ἐμή · αὐτὰρ αἱ ἄλλαι ἀολλέες αὐτόθ’ ὄλοντο .
10.133 ἔνθεν δὲ προτέρω πλέομεν ἀκαχήμενοι ἦτορ ,
10.134 ἄσμενοι ἐκ θανάτοιο , φίλους ὀλέσαντες ἑταίρους .
10.135 Αἰαίην δ’ ἐς νῆσον ἀφικόμεθ’ · ἔνθα δ’ ἔναιε
10.136 Κίρκη ἐυπλόκαμος , δεινὴ θεὸς αὐδήεσσα ,
10.137 αὐτοκασιγνήτη ὀλοόφρονος Αἰήταο ·
10.138 ἄμφω δ’ ἐκγεγάτην φαεσιμβρότου Ἠελίοιο
10.139 μητρός τ’ ἐκ Πέρσης , τὴν Ὠκεανὸς τέκε παῖδα .
10.140 ἔνθα δ’ ἐπ’ ἀκτῆς νηὶ κατηγαγόμεσθα σιωπῇ
10.141 ναύλοχον ἐς λιμένα , καί τις θεὸς ἡγεμόνευεν .
10.142 ἔνθα τότ’ ἐκβάντες δύο τ’ ἤματα καὶ δύο νύκτας
10.143 κείμεθ’ ὁμοῦ καμάτῳ τε καὶ ἄλγεσι θυμὸν ἔδοντες .
10.144 ἀλλ’ ὅτε δὴ τρίτον ἦμαρ ἐυπλόκαμος τέλεσ’ Ἠώς ,
10.145 καὶ τότ’ ἐγὼν ἐμὸν ἔγχος ἑλὼν καὶ φάσγανον ὀξὺ
10.146 καρπαλίμως παρὰ νηὸς ἀνήιον ἐς περιωπήν ,
10.147 εἴ πως ἔργα ἴδοιμι βροτῶν ἐνοπήν τε πυθοίμην .
10.148 ἔστην δὲ σκοπιὴν ἐς παιπαλόεσσαν ἀνελθών ,