9.300 ἆσσον ἰών , ξίφος ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ ,
9.301 οὐτάμεναι πρὸς στῆθος , ὅθι φρένες ἧπαρ ἔχουσι ,
9.302 χείρ’ ἐπιμασσάμενος · ἕτερος δέ με θυμὸς ἔρυκεν .
9.303 αὐτοῦ γάρ κε καὶ ἄμμες ἀπωλόμεθ’ αἰπὺν ὄλεθρον ·
9.304 οὐ γάρ κεν δυνάμεσθα θυράων ὑψηλάων
9.305 χερσὶν ἀπώσασθαι λίθον ὄβριμον , ὃν προσέθηκεν .
9.306 ὣς τότε μὲν στενάχοντες ἐμείναμεν Ἠῶ δῖαν .
9.307 ἦμος δ’ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς ,
9.308 καὶ τότε πῦρ ἀνέκαιε καὶ ἤμελγε κλυτὰ μῆλα ,
9.309 πάντα κατὰ μοῖραν , καὶ ὑπ’ ἔμβρυον ἧκεν ἑκάστῃ .
9.310 αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ σπεῦσε πονησάμενος τὰ ἔργα ,
9.311 σὺν δ’ γε δὴ αὖτε δύω μάρψας ὡπλίσσατο δεῖπνον .
9.312 δειπνήσας δ’ ἄντρου ἐξήλασε πίονα μῆλα ,
9.313 ῥηιδίως ἀφελὼν θυρεὸν μέγαν · αὐτὰρ ἔπειτα
9.314 ἂψ ἐπέθηχ’ , ὡς εἴ τε φαρέτρῃ πῶμ’ ἐπιθείη .
9.315 πολλῇ δὲ ῥοίζῳ πρὸς ὄρος τρέπε πίονα μῆλα
9.316 Κύκλωψ · αὐτὰρ ἐγὼ λιπόμην κακὰ βυσσοδομεύων ,
9.317 εἴ πως τισαίμην , δοίη δέ μοι εὖχος Ἀθήνη .
9.318 ἥδε δέ μοι κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλή .
9.319 Κύκλωπος γὰρ ἔκειτο μέγα ῥόπαλον παρὰ σηκῷ ,
9.320 χλωρὸν ἐλαΐνεον · τὸ μὲν ἔκταμεν , ὄφρα φοροίη
9.321 αὐανθέν . τὸ μὲν ἄμμες ἐίσκομεν εἰσορόωντες
9.322 ὅσσον θ’ ἱστὸν νηὸς ἐεικοσόροιο μελαίνης ,
9.323 φορτίδος εὐρείης , τ’ ἐκπεράᾳ μέγα λαῖτμα ·
9.324 τόσσον ἔην μῆκος , τόσσον πάχος εἰσοράασθαι .
9.325 τοῦ μὲν ὅσον τ’ ὄργυιαν ἐγὼν ἀπέκοψα παραστὰς
9.326 καὶ παρέθηχ’ ἑτάροισιν , ἀποξῦναι δ’ ἐκέλευσα ·
9.327 οἱ δ’ ὁμαλὸν ποίησαν · ἐγὼ δ’ ἐθόωσα παραστὰς
9.328 ἄκρον , ἄφαρ δὲ λαβὼν ἐπυράκτεον ἐν πυρὶ κηλέῳ .